هوش هیجانی (E Q) چیست......؟

هاوارد گاردنر نظریه پرداز مشهور دانشگاه هاروارد می گوید: « میزان EQ سطح توانایی شما برای درک دیگران را نشان می دهد»

در اینجا پنج دسته اصلی هوش هیجانی را معرفی می کنیم.

۱- خودآگاهی و توانایی تشخیص احساسات کلید هوش هیجانی است. توسعه و افزایش آگاهی نیاز به تنظیم احساسات دارد. اگر احساسات خود را ارزیابی کنید می توانید آن ها را مدیریت کنید. عناصر اصلی خودآگاهی عبارتند از: آگاهی عاطفی برای شناخت احساسات و اثر آن ها، اعتماد به نفس، به معنی انعطاف پذیری در مورد ارزش های خود و توانایی ها.

۲- نکته مهم بعدی تعدیل شخصیت است. وقتی احساسات خود را بررسی می کنید اعلب کنترل کمتری روی آن ها دارید. با این حال می توانید با چند تکنیک ساده برای کاهش احساسات منفی مانند خشم، اضطراب و افسردگی و … اقدام کنید. بعضی از این تکنیک ها عبارتند از پیاده روی، مدیتیشن، انجام عبادات و اعمال معنوی و… با اعتماد به نفس و حفظ استاندارهای اخلاقس مانند صداقت، بر عهده گرفتن مسئولیت اعمال خود، انعطاف پذیری و نوآوری و داشتن ایده های جدید می توانید به تعدیل و تنظیم شخصیت خود بپردازید.

۳- برای رسیدن به موفقیت به انگیزه و اهداف روشن و نگرش مثبت نیاز دارید. اگر ذهن شما با افکار منفی درگیر است باید با تلاش و تمرین بیشتر سعی کنید مثبت فکر کنید. انگیزه می تواند امل تلاش مستمر برای رسیدن به یک سطح استاندارد از زندگی، سازگاری با اهداف گروه یا سازمان، ذست یافتن به فرصت های شغلی جدید و پیگیری اهداف با توجه به وجود موانع و مشکلات باشد.

۴- یکدلی را تمرین کنید. توانایی تشخیص احساسات دیگران برای موفقیت در زندگی شخصی و شغلی شما مهم است. هر چه مهارت بیشتری در تشخیص احساسات دیگران داشته باشید می توانید سیگنال های بهتری را به سمت آن ها ارسال کنید. کسی که این مهارت ها را داشته باشد می تواند فرصت های رشد از طریق دیگران، روابط بین گروهی و قدرتمند، نیازها و خواسته های دیگران و دلایل پیشرفت سایرین را بشناسد.

۵- توسعه مهارت های اجتماعی و تعاملات بین فردی معادل موغقیت شخصی و حرفه ای شما است. در دنیای رو به پیشرفت امروز هر کسی دسترسی راحت و آسان به دانش فنی دارد. بنابراین مهارت های اطرافیان شما مهم است. باید EQ بالایی داشته باشید تا بتوانید توانایی درک بیشتر، همکاری و مذاکره با افراد دیگر را داشته باشید. برای افزایش مهارت های اجتماعی تقویت ارتباطات، تغییرات فردی، درک و مذاکره و حل تضادها، بهبود روابط سازمانی، کار کردن با دیگران برای رسیدن به اهداف مشترک و همکاری گروهی برای رفاه و اهداف والای جمعی مفید است.